Pastel parka love

Van zodra ik de Lars parka’s van Marleen zag verschijnen, wist ik gewoon dat deze hier ooit gemaakt zouden worden. Zot mooi vind ik dat, een parka. En moeilijk te vinden voor kinderen, althans naar mijn smaak. Tijdens een snuisterbezoekje aan Mertens Mercerie in Melle viel mijn oog op een rekbare gabardine in een prachtige mintgroene kleur, met nog een lichte schijn erop. Een paar meter verder lag de lichtroze variant. Met de Lars parka in het achterhoofd ging ik resoluut naar de kassa en een kwartiertje later stond ik al gepaste voeringstof te zoeken in mijn ‘stash’ thuis. Het bleek grote liefde te zijn met een prachtig licht katoentje van vorige lente, eentje van Dear Stella Design dat ik destijds kocht bij de Stoffenkamer. Zelden ben ik zo zeker geweest van een creatie nog vòòr de eerste steek. Ik zag het helemaal voor me: mintgroene buitenkant met bronskleurige drukknopen, alle mogelijke opties die het patroon biedt, bijpassende touwtjes, voering met botanische print, kap, … Wel, deze keer veranderde de creatieve chaoot in mij absoluut niets aan het oorspronkelijke idee. Gelukkig maar.

IMG_9485kopie

Om de Lars parka te maken vertrek je dus van het patroon van de Lars jas van Zonen09. Wat dat betreft, was ik niet aan mijn proefstuk toe.  Ik maakte al eens zo’n jas voor de zoon en voor de jongste dochter. Ik wist blijkbaar toen al dat het best wel een huzarenstukje was, zo’n jas ineen steken, maar ik was dat precies een beetje vergeten. Het drong pas weer tot me door eens de tientallen patroondelen uitgeknipt op tafel lagen. Ik ging ze tellen voor jullie, eerlijk waar. Maar ik ben gestopt toen ik merkte dat ik nog alle versteviging uit plakkatoen moest knippen. In elk geval, het zijn er veeeel. Je houdt er best ook je aandacht bij, want indien je voor voorpandsymmetrie kiest -zoals ik heb gedaan-, dan moeten toch een behoorlijk aantal patroondelen correct aangepast worden. Enne, maak je de jas voor een meisje, dan dien je ook nog eens alle ‘rechts’ en ‘links’ uitleg om te draaien. Do I need to say more? Om jullie met enkele getallen te overdonderen, ik gok dat ik zo’n 25 uur gewerkt heb aan de jas (vanaf het overtekenen en aanpassen van het patroon tot het inkloppen van de laatste drukknoop) en dat hij me zo’n kleine 90 euro aan materiaal heeft gekost. Wat het eerste betreft: ik ben gewoon een trage slak; wat het tweede betreft: ik heb een eerder dure smaak in stoffen. Heb ik nu iedereen afgeschrikt? Dan zou ik zeggen, lees snel verder. Het resultaat maakt alles goed. Vergelijk het met bevallen, achteraf zeg je alleen maar ‘het was het allemaal waard’..

Ik begon door de zakken op de voorpanden te stikken. Tot 3 maal toe werden die er terug afgehaald en opnieuw opgezet. Deze jas moest en zou netjes afgewerkt worden. Als ik de hele zomer met mijn neus op een rommelige afwerking moet kijken, zou de jas de binnenkant van de kast meer zien dan het zomerzonnetje en dat wil je toch écht niet, na al die uren werk, nietwaar? Enfin, ik vond de flapjes van de zakken precies wat opkrullen, dus die stikte ik extra vast met een zigzagsteek (minimale steeklengte)  met koperkleurig stikgaren. Ik vond ook perfect passende bronskleurige drukknopen (voor alle sluitingen), nestelgaten (waar de touwtjes van jas en kap naar buiten komen), siernieten ofte ‘rivetten’ (onderaan het achterpand) én zelfs koordstoppers.

IMG_9507kopie

IMG_9467_2kopie

Die voering, daar wil ik toch ook nog iets over kwijt. Ik was er meteen weg van toen ik het vond in de stoffenkamer vorig jaar en ik heb spijt dat ik er maar één metertje van kocht. Het is een heel lichte voile/katoen met eucalyptus en cactussen (hip hipper hipst) van Dear Stella Design en werkelijk niet meer te vinden. Helaas. Wie het wel nog spot, mag me gerust een gilletje geven, waarvoor dank!

IMG_9479_2kopie

Gezien ik nu toch ‘into details’ was, mochten ook de touwtjes, de boordstof en de rits niet vloeken. De boordstof had ik in mijn eigen voorraad, de touwtjes en de witte rits vond ik -opnieuw- bij Mertens.

Tevreden, heel tevreden ben ik met het resultaat. De dochter ook. Zo tevreden dat ze deze namiddag de jas lekker aanhield bij het eitjesrapen in oma’s tuintje. Zo tevreden dat ze hem aanhield om even achter die tuinmeubelen vol groene aanslag te gaan kijken. Voor de eeuwige doemdenkers onder ons, ja, de voorkant van de pastelkleurige jas (“Vrouw, wat doe je nu!”) zat onder het groene natuursmeer (“horror!”), maar kijk! Voorzienige moeder had de stof voorgewassen met spul van HG en dat blijkt perfect te werken. Geen spoortje meer te bekennen! 😉

IMG_9501_2kopie

Happy sewing,

Laurence

xXx

 

P.S. De lichtroze variant van de buitenstof ligt hier al letterlijk én figuurlijk te blinken om omgetoverd te worden in een tweede exemplaar. Als je nu maar uren op een dag kon bijkopen.. 🙂

Pastel parka love

Over velours en homewear en zo

Onlangs kwam ik nog eens bij Madeline de Stoffenmadam. Mijn oog viel er op een mooie groene velours die Griet in haar armen had (en ook kocht, als ik me het goed herinner). Een kleine snuistertocht later stond ik ook met maar liefst drie kleuren in mijn armen aan de kassa. Dat mooie groen, een licht blauw en een oud roze. Daarnaast vond ik er een mooi tricootje waarmee ik ging combineren, want ja, dat was – en is nog steeds- het plan. Ik ging kei-hard twinnen! Of hoe zeg je dat als het drie kinderen betreft? Triplen? Enfin, je snapt het wel.

Het kleinste monster des huizes had vorige week een niet zo leuke ervaring toen ze twee nachten in het ziekenhuis moest verblijven met de diagnose post-virale reactieve artritis begot. Ondertussen is ze alweer een weekje thuis, onder moeders hoede. De pijn is zo goed als verdwenen, dus laatstgenoemde kreeg de kans haar outfit al ineen te steken. Haar contentement is goud waard voor mij.

IMG_9456_2kopie

De grap is,  ik werkte deze outfit deze morgen af en een paar uur later zag ik op IG dat mijn chauffeur van dienst toen we naar Madeline gingen, Laurence aka BLANCHE, ook net een prachtig nicky velours pakje had gepost. Ge ziet, zalige stof en winter+zomerproof!

Ik koos als patronen de Ole van Zonen09 met rits, de Pim van Zonen09 waarvan ik de zoom aanpastte en het topje van het gratis Van Katoen ondergoed. De voering van de Ole is dezelfde stof als het topje. de armsgaten en neklijn van dat topje zijn afgewerkt met rekbare antracietkleurige biais, die ik ook in de broek liet terugkomen.

IMG_9440kopie

IMG_9412_2kopie

De kap van de Ole kreeg een simpele gestikte tunnel. Mijn kinderen vinden het leuk wanneer de kap aangetrokken kan worden zodat die niet steeds van hun hoofdje valt. Of gewoon om onnozel te doen.

IMG_9427_2kopie

IMG_9431kopie

De andere twee kleuren zegt u? Ah, die liggen geknipt klaar. Ik hoop er volgende week mee verder te kunnen (samen met die 15 andere UFO’s.. iets zegt me dat ik in al mijn enthousiasme dat ik uit mijn naaidip geraakt ben, lichtelijk overdreef bij het knippen). Dan trakteer ik jullie op een onvervalste ‘twinning is winning’ foto!

Tot dan!

Laurence

IMG_9395_2kopie

IMG_9413kopie

Over velours en homewear en zo

Tested: Tattoo Theo

Laat ik eerst stellen, ik hou niet zo van tatoeages. Niet bij mezelf en als het even kan, ook niet bij enig ander lijf dat ik vaak bloot zie.  Wat een ander mooi vindt, daar heb ik geen zaken en al helemaal geen problemen mee. Vermoedelijk -lees zeker en vast- ligt mijn wispelturige aard aan de basis van dat gevoel. Ik kan me eerlijk waar niets inbeelden waarvan ik zeker ben dat ik er de rest van mijn leven op wil kijken. Vreemd mens ben ik op dat gebied, ik leef heel erg in het nu en heb niet zoveel feeling met het verleden (of de toekomst for that matter). Mindful leven, zegt de ene. Het geheugen hebben van een vis, zeg ik.

Deze post kondigt dus zeker niet de geboorte aan van een of andere nieuwe tattooshop – bekt wel nog goed eigenlijk- of van een Ink Masterpiece op dat kathedraal van een lijf van de man des huizes, maar wél van the next best thing: een nieuw hemd! Handmade. Homemade. Fairtrade. En om in de sfeer van de titel te blijven: ik gebruikte daarvoor zachte chambray van Aime Comme Marie genaamd ‘Tatouée pour la journée‘. Ideaal. Wat een hemelse print trouwens. Beetje Rock ‘n Roll. Beetje speels. Heel erg kitsch. (Ik maakte al eerder een mannenhemd en niet toevallig uit chambray met een al even onalledaagse print van dezelfde designer.)

img_8408
Een beetje ‘Rock & Roll’, ‘Sea Sex Sun’, ‘La vie est belle’ en ‘J’aime ma maman’ is altijd een goede keuze.

Voor de zoon zweer ik bij het Theo hemd van Zonen09. Snuister maar eens lekker rond op mijn blog, je zult zien dat ik hemdsgewijs nog niet ben vreemdgegaan. Deze zomer had ik het geluk toegevoegd te worden aan het Zonen09 testteam en de versie voor mannen te mogen uitproberen. Ik zeg je, ik werd niet teleurgesteld! Die Sharon, die weet waarmee ze bezig is. Aanschouw!

img_8395
Chambray en een gebruinde huid, topcombinatie.

Eerst en vooral: wat je ziet is de testversie, maat 52. De definitieve versie van het patroon heeft iets minder brede mouwen gekregen (hoewel die hier niet te breed waren – spierballen en al, hij zal het graag lezen). Ook de kraag werd iets aangepast en voorzien in 3 mogelijke uitvoeringen (standaard – retro – modern). Voor de rest: toppatroon! Zoals we gewoon zijn bij Zonen09: met een gigantisch pakket aan opties, pasvormen (slim fit tot los), een tutorial om het hemd op maat aan te passen, zeg het maar en het zit erin. Het is uitermate geschikt als hemd bij een kostuum, maar gezien de stofkeuze, wordt het hier wat losser gedragen.

img_8397
Hét antwoord op mijn vraag of hij de camera eens wou verleiden.

Kortom, een aanrader! Het patroon (digitaal en op papier) is sinds deze week beschikbaar, de man niet. Ik deel hier alleen mijn ervaringen uit of wat had je gedacht?

In elk geval, happy sewing everyone,

 

Groetjes,

Laurence

xXx

Tested: Tattoo Theo

Fall, we are ready for you.

Dat vorige broekje, dat is en blijft een schot in de roos. Ik stelde het patroon (de Hop and Jump uit de Ottobre 1/2015) verder op punt voor de zoon en naaide een tweede (en derde) exemplaar. Ik vond bruine beren sweater bij de Stoffenknop in Merelbeke en combineerde met een roze-bruin gestreepte boordstof. De boorden aan de enkels deed ik opnieuw met de sweaterstof en niet met boordstof, ik vind dat dat de korte beentje optisch wat verlengt.

Een Billie van Zonen09 mocht ook niet ontbreken. Ik vond in Merelbeke ook een mooie dikke gebreide stof. Ideaal najaarstuig. Ik had nog wat boordstof over en besliste eens die  gratis pattern hack van de polosluiting te proberen. Geen slecht idee zo blijkt. Fall, we are ready for you!

img_8931

img_8898

img_8940_2

 

Gr,

Laurence

xXx

Fall, we are ready for you.

Cactus festival

De zoon kreeg nog eens een Ole. Met rits. Bij uitstek zijn favoriete patroon. Het mijne ook, want een dergelijke slim fit vind je maar weinig terug in andere hoodies (oversized probeer ik altijd te vermijden bij mijn kinderen, anders zien ze er al snel ondervoed uit).

Ik knipte een 5y uit één van de mooiste stoffen die ik deze zomer aankocht: tricot met cactussen van Andrea Lauren (van bij de Stoffenkamer te Gent). Voor de binnenkant nam ik lichtgrijze badstof – van die heel zachte, fijne en rekbare soort. In plaats van de stof zelf te hernemen voor de polsboorden en tailleband, koos ik voor geribbelde boordstof. In de tailleband stak ik zelfs nog een elastiek om die wat meer aansluitend te maken.

IMG_8692_2

IMG_8680

Ik heb lang getwijfeld bij het ineensteken wat de binnen- en wat de buitenkant zou worden. Had ik een omkeerbare rits gehad, was de sweater draagbaar geweest aan beide zijden. Alleen zijn die zo ontzettend moeilijk te vinden en als je er al vindt, dan hebben ze niet de juiste lengte of kleur of zijn ze te zwaar. Uiteindelijk kreeg de print de meeste stemmen in het gezin en daar heb ik nog geen spijt van. Mooi in al zijn eenvoud en ideaal voor frissere zomerdagen én het najaar.

 

 

Vele groetjes,

Laurence

Cactus festival

Wolf x 9 (ofte stashbusting – the next level)

Deze Laurence uit Gent moet dringend eens in de leer gaan bij deze Laurence uit Gent. Jezelf de regel opleggen het ene project volledig af te werken alvorens een ander te starten. EN je daar ook aan houden. Hoe sterk is dat niet, zeg?

Big fail hier wat dat betreft. Ik deed echter een kanjer van een inspanning met die 10 lappen tricot die al verknipt lagen tot slaapgerief  Wolfkes uiteraard.

IMG_8537_2kopie

Vorig najaar won ik met deze inzending een wedstrijd en kreeg onder andere 5m stof van het merk Elvelyckan Design. Heerlijk zachte biologische tricot met die typische Scandinavische touch. Ik maakte er pyjama’s mee. Die zijn met voorsprong de meest gedragen kledingstukken van het laatste jaar. Zelfs nu, tijdens de zomermaanden, zien ze amper de binnenkast van de kast. Ik heb woelers van slapers waar nooit een laken op blijft liggen en in ons Belgenlandje zijn de nachten niet van de zwoelste. Het viel me recentelijk op dat mijn kroost -eindelijk, eindelijk- een serieuze scheut heeft gekregen. De broekjes  haalden de enkels niet meer en de naveltjes kwamen piepen. Dus daar ging begin juli de schaar in de stof. Meermaals. In opnieuw pareltjes van Elvelyckan Design, Bloome Copenhagen en enkele waarvan ik de oorsprong alweer vergeten ben.

Half augustus is de stand van zaken:

IMG_8528kopie

IMG_8511kopie  IMG_8513kopie

IMG_8530kopie

– 6 afgewerkt –

IMG_8540kopie

– 3 wachten nog op boordstof (tips)-

Het doel? Deze laatste 3 afgewerkt hebben voor het einde van het weekend.

Want hier ligt uiteraard nog geknipt goed te wachten, of wat had je gedacht?

Happy Sewing,

Laurence

Wolf x 9 (ofte stashbusting – the next level)

La fôret enchantée

Geen nieuwtje deze keer, alleen enkele actiefoto’s van wat ik eerder al eens op IG gepost had. De bij uitstek meest gebruikte patronen van deze zomer: Miss Madeline van Mind the Whale en Bille van Zonen09. Omdat die snel ineen zitten, omdat die heel comfortabel zijn én voor mij niet onbelangrijk, omdat één meter stof op die manier maximaal rendeert.

Jawel. Een. Meter. Stof. Breedte 150cm. Dat bekent hier één kleedje maat 116, eentje maat 104 én een t-shirt maat 110.

Ideaal toch?

IMG_8330

Continue reading “La fôret enchantée”

La fôret enchantée